Your browser does not support inline frames or is currently configured not to display inline frames.
جاده های خیس
آه,دلتنگی هایم ... بانیان شعر های من
باز هم با من,
تنها با این تفاوت که امروز
یک قدم جلو تر از من راه می روند!
جاددهای خیس سر سبز
مرا به این نقطه از زمین قفل کرده اند
باران می بارد
و تنهائیم زیر باران قد می کشد,
و عابران کوی شهر
این علامت های سوال !!!!
آه ای انسانهای بیگانه
آنقدر بوی درد می دهم
که دگر بوی گل های عاشق را نمی فهمم
و اعتراض هایم که به دیوار می خورند
دلم گرفته استبه ایوان می روم و انگشتانم را بر پوست کشیده شب می کشمچراغ های رابطه تاریکندکسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کردکسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد بردپرواز را به خاطر بسپارپرنده مردنی است =========آنقدر رشد خواهم کرد..که پرندگان در ارزوی نشستن بر شاخه هایم به کلاس پرواز روند..
www.ghariibane.blogfa.com
